Devil & Angle

สาป รัก ปิศาจ

ปิศาจได้อุ้มนางฟ้า และพานางไปในที่ไกลแสนไกล

เขาได้อยู่กับนางฟ้าถึงจะเปนช่วงเวลาสั้นๆ

แต่เป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดที่ทั้งสองจะอยู๋ด้วยกัน

และเวลานั้นก็มาถึงเวลาที่นางฟ้าใกล้จะหมดลมหายใจ

"เจ้าเปนไรไปนางฟ้าทำไมเจ้านิ่งไป" ปิศาจเริ่มรู้สึกใจหาย

"ข้าไม่ได้เปนอะไรสักหน่อย ข้าเพียงแค่เหนื่อย ไม่มีแรง"  นางฟ้าพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา

"ไม่ต้องเปนห่วงนะข้าจะอยู่ที่นี่เปนเพื่อนท่าน" นางฟ้าบอกปิศาจ

"อืม ข้าก็จะอยู่กับเจ้า อยู๋กับเจ้าที่นี่ไง" ปิศาจดีใจที่นางฟ้าพูดกับตน

"ข้าไม่มีแรงแล้วขอนอนพักสักหน่อยนะ" นางฟ้าพูดแล้วก็นอนหลับด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้ม เหมือมีความสุข

  ปิศาจนั่งเฝ้านางฟ้าที่นอนหลับอยู่ 7 วัน 7 คืน คอยเช็ดหน้า เช็ดตัวในนางฟ้า หาดอกไม้มาให้นาง

และแล้วปิศาจก็เริ่สงสัยทำไมนางฟ้าไม่ตื่อนสักที

"นางฟ้าทำไมเจ้าไม่ตื่นมาคุยกะข้า เจ้ารูมั๊ยว่าข้าเหงา"  ปิศาจพูดกับร่างของนางฟ้า

แล้วทันได้นั้นเอง ก็ได้มีต้นไม้โผล่ขึ้นมาแล้วก็ ร่างนางฟ้าค่อยๆ หายไป

มีเสียงประหลาดดังขี้น

"ข้าจะอยู๋เปนเพื่อนท่านที่นี่ ต้นไม้นี่คือตัวแทนของข้า อย่าได้เศร้าไปเลยที่รักของข้า"

จากหุบเขาแร้งคอยที่แห้งแล้วครึ่งหนึ่ง กลายเปนหุบเขาที่อุดมสมบูรณ์

มีทุ่งหญ้าสวยงาม  โลกของปิศาจได้สวยงามขึ้น เพราะมีความรักเข้ามาชะโลมหัวใจ

 จบล่ะ หมดล่ะ